روز یکشنبه مادران صلح تجمعی را در مقابل سفارت فلسطین درحمایت از زنان و کودکان که در جنگ اسرائیل و حماس در غزه کشته می شوند انجام دادند که با حمله نیروهای لباس شخصی و ضرب شتم مادران صلح به خشونت کشیده شد. در این تجمع مادران صلح که با شعار " صلح " خواستار پایان خشونت در غزه بودند ، با واکنش تند نیروهای لباس شخصی روبرو شدند . لباس شخصی ها در گوشه دیگر خیابان با شعار " مرگ بر صلح طلب " اعتراض خود را به گوش مادران صلح و تجمع کنندگان رساندند و خواهان ادامه جنگ تا پیروزی نهایی شدند . سپس با ضرب و شتم و هجوم به مادران صلح ، تجمع را پایان دادند .

در این نوشتار قصد پرداختن به علت و چرایی این اتفاق را ندارم . در گزارش های دیگر + ، + ، + ، + ،  + ، + ، + می توانید شرح ماجرا را از زبان شاهدان و تجمع کنندگان آن روز بخوانید و تصاویر مربوط را ببینید .

هدف از نگارش این متن ، انتقاد به عملکرد فعالان زنان و بیانیه اخیر مادران صلح در حمایت از زنان و کودکان غزه می باشد . انتقاد نه به علت حمایت ، بلکه به سیاست کلی فعالان زنان که در تمام دو سال فعالیت این فعالان صورت گرفته است .

فعالان زنان همواره خود را به عنوان یک گروه فعال حقوق زنان معرفی کرده است . گروهی که فعالیت خود را تنها در حوزه زنان دنبال می کند . بدون هیچ گرایش فکری و سیاسی خاص و همچنین بدون وابستگی به حزب و گروه سیاسی داخلی و خارجی . با توجه به بیانیه اخیر مادران صلح و فعالیت این گروه تنها در حوزه زنان ، جای این پرسش وجود دارد که :  

1- چرا فعالان زنان تا کنون هیچ بیانیه ای در حمایت از فعالان و گروه های اجتماعی داخل صادر نکرده است ؟

2- قطعا مادران صلح بیانیه اخیر خود را یک بیانیه اجتماعی می داند تا سیاسی . آیا این بدین معناست که گروه های دیگر داخلی مانند فعالین دانشجویی ، فعالیت سیاسی انجام می دهند ؟ و یا فعالان زنان ، فعالیت های دانشجویی را یک کار سیاسی تلقی می کنند ؟

3- در پشتکار فعالان زن و همچنین هدف نیک و انسانی ای که در پیش گرفته اند هیچ شک و ابهامی وجود ندارد . ( این را به شخصه ایمان دارم . ) اما آیا حمایت سایر گروه های سیاسی و اجتماعی تاکنون در موفقیت این گروه بی تاثیر بوده است ؟

4- آیا حمایت گروه های سیاسی و دانشجویی از فعالیت کمپین زنان و همچنین حمایت از فعالان آن ، تاکنون باعث ایجاد مشکل و یا اختلالی در فعالیت فعالان زن به وجود آورده است ؟

5- در صورت مثبت بودن پاسخ تکلیف کاملا مشخص است . قطع حمایت سایر گروه ها از کمپین زنان و سایر گروه های زنان . در صورت منفی بودن باز جای سوال است که چرا این گروه نیز به عنوان یک گروه فعال اجتماعی تاکنون بیانیه ای در حمایت و یا اعتراض به سرکوب های گروه های دانشجویی و همچنین بازداشت های گسترده صادر نکرده است ؟

در تمام مدت فعالیت دو ساله کمپین از شروع تاکنون ، دفتر تحکیم وحدت تمامی اخبار بازداشت فعالان زن را منتشر کرده و در بیانیه ها مستقل ضمن محکوم کردن آن خواهان لغو مجازات ها و بازداشت های خودسرانه این گروه فعال اجتماعی شده است . ( دفتر تحکیم وحدت تنها مثالی بود از مثال های دیگر که می شد عنوان کرد )

6- آیا کمپین زنان در زمان غیر قانونی اعلام شدن فعالیت تحکیم وحدت و همچنین تعطیلی دفتر ادوار تحکیم وحدت ، این وظیفه را به عنوان یک گروه فعال اجتماعی ، احساس نمی کرده تا با صدور بیانیه ای از سوی فعالان زن ، این حرکت غیر قانونی را محکوم کرده و اعتراض خود را اعلام کنند ؟ 

7- اگر سیاست کمپین زنان در زمان تشکیل بر مبنای عدم حمایت از هر گروه اجتماعی و سیاسی بوده باشد ( به شخصه مخالف چنین سیاستی هستم . ) پس بیانیه اخیر این گروه در حمایت از زنان و کودکان غزه به چه منظور صادر شده است ؟ و یا چرا در گذشته و در موارد مشابه مانند جنگ اسرائیل و حزب الله ، این گروه فعال بیانیه ای در جهت حمایت صادر نکرده بودند ؟

در زمان بازداشت فعالان زن در سال گذشته کمپین هایی جهت حمایت و بازتاب اخبار فعالین تشکیل شد که بسیاری از فعالان گروه های مختلف سیاسی و اجتماعی به صورت گروهی و شخصی خواهان آزادی بدون قید و شرط این فعالان شدند و بیانیه های حمایت از اینان را امضاء کردند . این در صورتی است که تمامی فعالان زنان ، چه گروهی و چه شخصی ، حتی از هیچ دانشجو بازداشت شده ای تاکنون حمایت نکرده اند و هیچ امضاء و نامی را پای هیچ کدام از بیانیه های حمایت از دانشجویان نمی بینید .

8- آیا این از لحاظ معرفتی و انسانی از نظر فعالان کمپین زنان درست و صحیح می باشد ؟ آیا غیر از این است که کمپین زنان و فعالان زنان خود را تافته جدا بافته از سایر گروه های فعال می دانند ؟ آیا غیر از این است که بسیاری از فعالان زنان در گذشته در تشکل های دانشجویی فعالیت داشته اند و یا گروهی از آنان نیز در همین تشکل های دانشجویی مانند تحکیم وحدت عضو بوده اند؟ پس دلیل عدم حمایت شخصی و یا گروهی فعالان زنان از گروه های داخلی چیست ؟ بی نتیجه بودن فعالیت های دانشجویی و یا بی ارزش دانستن فعالین آن و یا اساس جنبش دانشجویی ؟

با بسیاری از از دوستان در دو روز گذشته در مورد بیانیه اخیر مادران صلح مشورت و صحبت کرده ام . اکثر دوستان بیانیه را یک خودنمایی و حرکت سیاسی می دانند در جهت کاهش فشارهای اخیر که بر خانم شیرین عبادی صورت گرفته است . این نکته ای است که در بسیاری از اذهان شکل گرفته است و فعالین زنان در صورت تائید و یا رد چنین برداشتی می تواند موضع خود را مشخص کند . اما در صورت رد و یا تائید چنین برداشتی باز جای انتقاد بر سیاست فعالین زنان و همچنین اعضای آن باقی است .

با تمام اختلاف های فکری و عقیدتی با بسیاری از گروه های سیاسی و اجتماعی ، معتقدم هرگونه پیش شرط را در شکل گیری اتحاد و حمایت از سایر گروه ها باید از میان برداشت . فعالین  زنان باید توجه داشته باشند که جدا کردن خود و گروه خود از سایر گروه های اجتماعی و عدم حمایت و پشتیبانی از فعالین آن نه تنها باعث می شود تا دشمن مشترکمان تقویت شود بلکه بیشتر خود این گروه است که متضرر خواهد شد . ما تنها و تنها با اتحاد و حمایت از یکدیگر و تمام گروه هاست که می توانیم بار مشکلات را کمتر کنیم . پس با خودخواهی و خود بزرگ بینی و غرور بی جا ، دشمنمان را خوشحال نکنیم .

در این نوشتار به هیچ عنوان قصد تخریب و یا توهین به فعالین زنان و را نداشته ام . بسیاری از فعالین آن را می شناسم و با تعدادی از آنان دوست هستم . به شرافت و نیت پاکشان ایمان دارم و از صمیم قلب آرزوی موفقیت و پیروزی برایشان دارم . در هر زمان که بتوانم مفید باشم برای این گروه ، کوتاهی نخواهم کرد . همانگونه که قبل تر برادری ام را ثابت کرده ام .

به امید ایرانی آباد و آزاد با قوانین و حقوق برابر برای زنان و مردان آن .

پاینده ایران .           اشکان منفرد      24/10/1387

رونوشت:

تغییر برای برابری ، مدرسه فمینیستی ، میدان زنان ، کانون زنان ایرانی ، تحکیم وحدت اسلامی ، ادوار تحکیم وحدت ، خبرنامه امیرکبیر 

 بعد نوشت :

برای اینکه سوء تفاهمی پیش نیاد ، دوستان کمپینی نکته ای رو متذکر شدند که لازم میدونم در اینجا توضیح دهم .

تجمع روز شنبه به دعوت مادران صلح انجام گرفته بود و سایر فعالان زنان هم در این مراسم شرکت کرده بودند . مادران صلح از کمپین یک میلیون امضاء جدا هستند .

توضیح دیگه اینکه : در این نقد منظور نگارنده فعالان گروه زنان هستند . نه گروه خاصی . اگر در قسمتی از نوشته کمپین رو مورد خطاب قرار داده ام ، منظور فعالان زنان هستند و نه تنها گروه و دوستان کمپینی . مخاطبم در این نقد همه فعالین حقوق زنان در گروه های مختلف هستند .